Friday, July 12, 2013

Kakayanin, Syempre!

"May pinagdadaanan lang..."
Mas malupit pala ang balita matapos ang tila semana santa sa Hulyo.

Kagabi hindi na kinaya ng powers ko na hindi maramdaman ang lungkot, ang takot at ang pag-iisa. Hawak ang telepono, naghahanap ng matatawagan, bumungad ang pangalan nya. Isang malalim na paghinga, sinusubukan ko ang sarili kung may lakas pa ng loob para tawagan sya.. umiling na lang ako.

Malungkot na nga, mapapahiya pa ko.


Hindi biro ang mag-isa sa mga panahong ganito, malayo pa. Kakayanin naman, syempre, kaso darating talaga na tumitiklop at ang lahat ng tapang at lakas ng loob ay nauubos.

Pasensya na po, talagang may pinagdadaanan lang. Hindi ko lang maipaliwanag.

Maraming salamat, Zash, sa iyong pagdamay at pakikinig sa aking paghikbi. At sa ilan pang kaibigan na tila kinatok ng aking anghel at naalala akong kamustahin.

Isama nyo po ako sa inyong dasal, para sa lakas pa ng loob at katatagan.